<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><song><title>Mój jest Zbawiciel, ustały już żale P307</title>
<lyrics>[V1]
 Mój jest Zbawiciel, ustały już żale!
 W Nim radość, wytchnienie, On koi me łzy.
 O Jego ja muszę powiedzieć ci chwale,
 Gorąco cię wezwać: O, pójdź Doń i ty!

[C1]
   On wszystkich miłuje, w ofierze się dał
   Bo wyrwać cię z śmierci i zbawić cię chciał.

[V2]
 Moim jest Ojciec,
 zaufam Mu śmiele;
 Że mnie ta nadzieja nie zwodzi,
 to wiem.
 Zobaczę Go kiedyś
 w chwalebnym już ciele.
 I ciebie bym znaleźć
 tam w świetle chciał tym,

[V3]
 Moim jest niebo, tam stanę ubrany
 W jasności słoneczne mieniących się szat.
 Ten klejnot ci, bracie, też może być dany,
 I ty możesz kiedyś w niebieski wejść świat.

[V4]
 Moim jest pokój
 w burzliwym żywocie,
 Me bóle On koi,
 odwilżą mi skroń.
 Nie kupisz go w świecie
 za skarby i krocie,
 Pan dać go chce darmo,
 więc spiesznie idź Doń.

[V5]
 Moim jest wszystko
 przez gorzką śmierć Pana.
 Wierz tylko,
 On wszystko i tobie chce dać.
 Czyż krew Jego próżno
 za ciebie wylana,
 Czyż wiecznie byś w rzędzie
 zgubionych miał stać?

[V6]
 Gdy kiedyś Zbawca
 twe serce zdobędzie,
 O, nie milcz, lecz, bracie,
 rozgłaszaj to wciąż;
 Zwycięskiej miłości moc
 dziwną sław wszędzie,
 Rozpalaj nią serca,
 z Jezusem je wiąż!</lyrics>
<presentation>V1 C V2 C V3 C V4 C V5 C V6 C</presentation>
<hymn_number>307</hymn_number>
</song>